Zgodnie z przyjętymi podstawowymi kryteriami zespół napięcia okołomiesiączkowego, można podejrzewać w przypadku pojawiania się objawów w okresie lutealnym, rozpoczynających się po 13 dniu cyklu i ustępujących w ciągu 4 dni po rozpoczęciu miesiączki.
Objawy muszą towarzyszyć przynajmniej dwóm kolejnym cyklom. Poza bolesnymi miesiączkami, często zgłaszanymi objawami są bóle miednicy, wzdęcia brzucha, tkliwość piersi, bóle głowy, obrzęki kończyn, bóle stawów i mięśni, wybuchy złości, wahania nastroju, lęki, stany rozdrażnienia i złego samopoczucia psychicznego, wycofanie społeczne.
Dane statystyczne dotyczące występowania zespołu okołomiesiączkowego są bardzo rozbieżne, co po części wynika z różnic w metodologii prowadzonych badań. Bardziej spójne są w odniesieniu do bolesnych miesiączek (dysmenorrhea), które zgodnie z szacunkami dotyczą 45-60% kobiet w wieku rozrodczym.
Co na ten temat mówi osteopatia? Z osteopatycznego punktu widzenia w procesie diagnostycznym i terapeutycznym należy zwrócić szczególną uwagę na tarczycę, jajniki, macicę, więzadło szerokie macicy, nerki, nadnercza, piersi, stawy krzyżowo-biodrowe oraz podstawę czaszki i staw szczytowo-potyliczny.
Wskazane jest stosowanie strategii osteopatycznych oddziałujących na wymienione wcześniej newralgiczne miejsca oraz usunięcie innych dysfunkcji, pozwalające na złagodzenie lub wyeliminowanie objawów. W celu strukturyzacji terapii zalecane jest uwzględnienie wszystkich domen pięciu modeli osteopatycznych. Poniżej wymieniamy jedynie przykładowe możliwości oddziaływania w zakresie każdej domeny.
Model neurologiczny
- Paca z nerwem błędnym,
- punkty Chapmana w VI przestrzeni międzyżebrowej,
- Th6-Th7,
- paśmie biodrowo-piszczelowym,
- rocking i pompa kości krzyżowej,
- uwolnienie obszaru podpotylicznego,
- praca w okolicy otworu szyjnego,
- technika CV4.
Model mechaniczny:
- dekompresja lędźwiowo-krzyżowa,
- uwolnienie stawów krzyżowo-biodrowych,
- opracowanie punktów tkliwości i punktów spustowych w okolicy miednicy,
- rozluźnienie mięśni czworobocznych lędźwi,
- rozluźnienie mięśniowo-powięziowe,
- praca z taśmami mięśniowymi,
- regulacja ciśnień w jamach ciała,
- regulacja przepon i in.
Model metaboliczny:
- regulacja funkcji wątroby,
- praca z osią stresu (HPA),
- mobilizacja nerek i nadnerczy,
- zalecenia żywieniowe mające na celu regulację funkcji układu odpornościowego i ograniczenie stanu zapalnego,
- zalecenia dotyczące aktywności fizycznej.
Model krążeniowo-oddechowy:
- usuwanie zastojów w obszarze miednicy mniejszej,
- poprawa ukrwienia tętniczego,
- mobilizacja układu limfatycznego,
- mobilizacja więzadeł i krezek narządowych,
- usunięcie dysfunkcji w odcinku szyjnym i przejściu piersiowo-lędźwiowym,
- terapia przepon,
- ćwiczenia oddechowe.
Model biopsychospołeczny:
- nauka strategii radzenia sobie oraz redukcji stresu,
- praca z układem autonomicznym i innymi.
Interesujesz się tematem osteopatii od strony zawodowej? Jeśli myślisz o rozpoczęciu własnej praktyki i szukasz szkoleń prowadzonych przez doświadczonych specjalistów, zobacz, co oferuje Akademia Osteopatii:
