Zgodnie z przyjętymi podstawowymi kryteriami zespół napięcia okołomiesiączkowego, można podejrzewać w przypadku pojawiania się objawów w okresie lutealnym, rozpoczynających się po 13 dniu cyklu i ustępujących w ciągu 4 dni po rozpoczęciu miesiączki. 

Objawy muszą towarzyszyć przynajmniej dwóm kolejnym cyklom. Poza bolesnymi miesiączkami, często zgłaszanymi objawami są bóle miednicy, wzdęcia brzucha, tkliwość piersi, bóle głowy, obrzęki kończyn, bóle stawów i mięśni, wybuchy złości, wahania nastroju, lęki, stany rozdrażnienia i złego samopoczucia psychicznego, wycofanie społeczne. 

 
Dane statystyczne dotyczące występowania zespołu okołomiesiączkowego są bardzo rozbieżne, co po części wynika z różnic w metodologii prowadzonych badań. Bardziej spójne są w odniesieniu do bolesnych miesiączek (dysmenorrhea), które zgodnie z szacunkami dotyczą 45-60% kobiet w wieku rozrodczym. 

 
Co na ten temat mówi osteopatia? Z osteopatycznego punktu widzenia w procesie diagnostycznym i terapeutycznym należy zwrócić szczególną uwagę na tarczycę, jajniki, macicę, więzadło szerokie macicy, nerki, nadnercza, piersi, stawy krzyżowo-biodrowe oraz podstawę czaszki i staw szczytowo-potyliczny. 

 
Wskazane jest stosowanie strategii osteopatycznych oddziałujących na wymienione wcześniej newralgiczne miejsca oraz usunięcie innych dysfunkcji, pozwalające na złagodzenie lub wyeliminowanie objawów. W celu strukturyzacji terapii zalecane jest uwzględnienie wszystkich domen pięciu modeli osteopatycznych. Poniżej wymieniamy jedynie przykładowe możliwości oddziaływania w zakresie każdej domeny.

 
Model neurologiczny

• Paca z nerwem błędnym, 
• punkty Chapmana w VI przestrzeni międzyżebrowej, 
• Th6-Th7, 
• paśmie biodrowo-piszczelowym, 
• rocking i pompa kości krzyżowej, 
• uwolnienie obszaru podpotylicznego, 
• praca w okolicy otworu szyjnego, 
• technika CV4.

 
Model mechaniczny: 

• dekompresja lędźwiowo-krzyżowa, 
• uwolnienie stawów krzyżowo-biodrowych,
• opracowanie punktów tkliwości i punktów spustowych w okolicy miednicy, 
• rozluźnienie mięśni czworobocznych lędźwi, 
• rozluźnienie mięśniowo-powięziowe, 
• praca z taśmami mięśniowymi, 
• regulacja ciśnień w jamach ciała, 
• regulacja przepon i in. 

 
Model metaboliczny: 

• regulacja funkcji wątroby, 
• praca z osią stresu (HPA), 
• mobilizacja nerek i nadnerczy, 
• zalecenia żywieniowe mające na celu regulację funkcji układu odpornościowego i ograniczenie stanu zapalnego, 
• zalecenia dotyczące aktywności fizycznej.

 
 Model krążeniowo-oddechowy: 

• usuwanie zastojów w obszarze miednicy mniejszej, 
• poprawa ukrwienia tętniczego, 
• mobilizacja układu limfatycznego, 
• mobilizacja więzadeł i krezek narządowych, 
• usunięcie dysfunkcji w odcinku szyjnym i przejściu piersiowo-lędźwiowym, 
• terapia przepon, 
• ćwiczenia oddechowe.

 
Model biopsychospołeczny: 

• nauka strategii radzenia sobie oraz redukcji stresu, 
• praca z układem autonomicznym i innymi.

Interesujesz się tematem osteopatii od strony zawodowej? Jeśli myślisz o rozpoczęciu własnej praktyki i szukasz szkoleń prowadzonych przez doświadczonych specjalistów, zobacz, co oferuje Akademia Osteopatii:

• osteopatia Poznań,
• osteopatia Wrocław,
• osteopatia Gdańsk,
• osteopatia Warszawa,
• osteopatia Kraków.
• osteopatia Lublin