Z pewnością niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, na jak wiele niepożądanych dolegliwości wpływa jama brzuszna. Choroby związane z narządami układu pokarmowego to jedno z wielu zagadnień, jakie proponuje Akademia Osteopatii. 

Problemy związane z jamą brzuszną należą do jednych z najczęściej występujących dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów. Bóle brzucha, uczucie napięcia, zaburzenia pracy układu pokarmowego, dyskomfort w obrębie przepony czy przewlekłe napięcia okolicy lędźwiowej bardzo często mają charakter złożony i wieloczynnikowy.

Współczesna osteopatia zwraca szczególną uwagę na zależności pomiędzy narządami wewnętrznymi, układem mięśniowo-powięziowym, układem nerwowym oraz biomechaniką całego organizmu. To właśnie dlatego osteopatia wisceralna stanowi ważny element nowoczesnej terapii osteopatycznej.

W Akademii Osteopatii słuchacze uczą się patrzeć na organizm człowieka całościowo – nie tylko przez pryzmat objawu, ale również mechanizmów funkcjonalnych i zależności między układami organizmu.

Jama brzuszna a funkcjonowanie całego organizmu

Narządy jamy brzusznej pozostają w ścisłej relacji z układem mięśniowo-szkieletowym, oddechowym, nerwowym oraz powięziowym. Oznacza to, że zaburzenia funkcjonalne w obrębie układu trzewnego mogą wpływać na funkcjonowanie całego organizmu.

W praktyce klinicznej zależności te mogą dotyczyć między innymi:

• napięć przepony,
• ograniczeń ruchomości klatki piersiowej,
• bólu odcinka lędźwiowego,
• napięć mięśniowo-powięziowych,
• problemów posturalnych,
• zaburzeń oddechowych,
• przewlekłego zmęczenia,
• dyskomfortu trzewnego.

Organizm człowieka działa jako spójny system wzajemnych zależności. Właśnie dlatego osteopatia nie koncentruje się wyłącznie na miejscu występowania objawu, ale analizuje szerszy kontekst funkcjonowania pacjenta.

Osteopatia wisceralna – czym jest?

Osteopatia wisceralna to dział osteopatii zajmujący się funkcjonalną oceną i terapią narządów wewnętrznych oraz ich relacji z pozostałymi strukturami organizmu.

Narządy jamy brzusznej posiadają własną ruchomość i mobilność, a także pozostają połączone z układem powięziowym, więzadłowym oraz nerwowym. Ograniczenia w obrębie tych struktur mogą wpływać na biomechanikę całego ciała.

W pracy osteopatycznej analizowane są między innymi:

• ruchomość narządów,
• napięcia powięziowe,
• relacje trzewno-mięśniowe,
• zależności pomiędzy przeponą a układem trzewnym,
• wzorce kompensacyjne organizmu,
• wpływ układu autonomicznego na funkcjonowanie tkanek.

To podejście wymaga bardzo dobrej znajomości anatomii, fizjologii oraz myślenia klinicznego.

Czy osteopata leczy choroby jamy brzusznej?

Osteopata nie zastępuje lekarza i nie prowadzi leczenia chorób wewnętrznych w rozumieniu medycznym. Współczesna osteopatia koncentruje się na funkcjonalnym wsparciu organizmu oraz pracy z napięciami i ograniczeniami mogącymi wpływać na komfort i funkcjonowanie pacjenta.

Dlatego tak ważne znaczenie ma odpowiednia ocena kliniczna oraz umiejętność rozpoznawania sytuacji wymagających dalszej diagnostyki medycznej.

Nowoczesny osteopata powinien umieć:

• przeprowadzić dokładny wywiad,
• rozpoznawać czerwone flagi,
• analizować objawy kliniczne,
• różnicować problemy funkcjonalne i patologiczne,
• współpracować z innymi specjalistami medycznymi.

Właśnie dlatego w programie Akademii Osteopatii ogromny nacisk kładzie się na rozwój kompetencji klinicznych oraz naukę semiologii medycznej.

Więcej na ten temat przeczytasz w artykule dotyczącym semiologii medycznej w osteopatii.

Jama brzuszna a układ mięśniowo-szkieletowy

Jednym z najciekawszych aspektów osteopatii jest analiza zależności pomiędzy narządami wewnętrznymi a układem ruchu.

Przykładowo:

• napięcia przepony mogą wpływać na mobilność klatki piersiowej,
• ograniczenia trzewne mogą oddziaływać na odcinek lędźwiowy,
• zaburzenia funkcjonalne układu pokarmowego mogą wpływać na napięcie powięziowe,
• relacje pomiędzy narządami a układem autonomicznym mogą wpływać na reakcje organizmu na stres i przeciążenia.

Takie zależności wynikają między innymi z embriologii, unerwienia segmentalnego oraz organizacji układu powięziowego.

Dlatego osteopata analizuje organizm w sposób całościowy, uwzględniając relacje pomiędzy różnymi układami.

Więcej o znaczeniu rozwoju embrionalnego w osteopatii przeczytasz również w artykule dotyczącym embriologii w osteopatii.

Znaczenie układu autonomicznego w osteopatii wisceralnej

Układ autonomiczny odgrywa niezwykle ważną rolę w funkcjonowaniu narządów jamy brzusznej. Reguluje między innymi:

• pracę przewodu pokarmowego,
• napięcie naczyń,
• procesy trawienne,
• reakcje stresowe,
• funkcjonowanie przepony,
• aktywność narządów wewnętrznych.

Przewlekły stres, przeciążenie organizmu czy zaburzenia regeneracji mogą wpływać na funkcjonowanie układu autonomicznego oraz napięcia występujące w obrębie jamy brzusznej.

W osteopatii duże znaczenie ma więc również analiza stylu życia, regeneracji i funkcjonowania całego organizmu.

Powiązania pomiędzy żywieniem, układem trzewnym i zdrowiem organizmu opisujemy także w artykule dotyczącym żywienia i dietetyki klinicznej w osteopatii.

Nauka osteopatii wisceralnej w Akademii Osteopatii

W Akademii Osteopatii osteopatia wisceralna stanowi ważny element programu edukacyjnego.

Słuchacze uczą się:

• anatomii funkcjonalnej narządów wewnętrznych,
• relacji trzewno-powięziowych,
• biomechaniki układu trzewnego,
• diagnostyki funkcjonalnej,
• analizy napięć tkanek,
• praktycznej pracy osteopatycznej.

Program został opracowany zgodnie z europejskimi standardami edukacji osteopatycznej oraz wytycznymi WHO i OSEAN. Dzięki temu przyszli osteopaci rozwijają zarówno kompetencje manualne, jak i kliniczne spojrzenie na pacjenta.