Osteopatia wisceralna to jeden z najbardziej charakterystycznych obszarów współczesnej osteopatii. Koncentruje się na funkcjonalnych zależnościach pomiędzy narządami wewnętrznymi, układem powięziowym, oddechowym, mięśniowo-szkieletowym oraz autonomicznym układem nerwowym.

Wbrew częstym uproszczeniom osteopatia wisceralna nie polega wyłącznie na pracy „na brzuchu”. To znacznie szersze podejście, które wymaga bardzo dobrej znajomości anatomii, fizjologii, biomechaniki oraz zależności występujących pomiędzy poszczególnymi układami organizmu.

W Akademii Osteopatii osteopatia wisceralna stanowi ważny element programu edukacyjnego, ponieważ pozwala przyszłym osteopatom rozwijać całościowe spojrzenie na organizm człowieka oraz lepiej rozumieć funkcjonalne przyczyny wielu dolegliwości pacjentów.

Czym jest osteopatia wisceralna?

Osteopatia wisceralna to dział osteopatii zajmujący się analizą ruchomości, napięć oraz relacji funkcjonalnych narządów wewnętrznych.

W praktyce osteopata ocenia między innymi:

• mobilność narządów,
• napięcia powięziowe,
• relacje trzewno-mięśniowe,
• wpływ przepony na organizm,
• biomechanikę jamy brzusznej,
• zależności pomiędzy układem trzewnym i układem ruchu.

Podejście osteopatyczne zakłada, że narządy wewnętrzne nie funkcjonują w izolacji. Są połączone z resztą organizmu poprzez:

• powięź,
• układ nerwowy,
• układ naczyniowy,
• więzadła trzewne,
• przeponę,
• struktury mięśniowo-szkieletowe.

Dlatego napięcia lub ograniczenia ruchomości w obrębie narządów mogą wpływać na funkcjonowanie całego organizmu.

Dlaczego osteopatia wisceralna jest ważna?

Narządy wewnętrzne wykonują naturalne mikroruchy związane między innymi z oddychaniem, pracą przepony oraz aktywnością organizmu. Ich prawidłowa ruchomość ma znaczenie dla zachowania równowagi funkcjonalnej całego ciała.

W osteopatii uważa się, że zaburzenia w obrębie układu trzewnego mogą wpływać na:

• napięcia mięśniowo-powięziowe,
• postawę ciała,
• biomechanikę kręgosłupa,
• ruchomość przepony,
• funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego,
• procesy adaptacyjne organizmu.

Dlatego osteopata analizuje organizm w sposób globalny, a nie jedynie lokalny.

Osteopatia wisceralna a układ powięziowy

Jednym z najważniejszych elementów osteopatii wisceralnej jest zrozumienie roli powięzi. Powięź tworzy ciągłą sieć tkanki łącznej łączącą narządy wewnętrzne z układem mięśniowo-szkieletowym.

Napięcia w obrębie:

• jamy brzusznej,
• przepony,
• więzadeł trzewnych,
• blizn pooperacyjnych,
• miednicy,
• kręgosłupa,

mogą wpływać na funkcjonowanie całego organizmu.

Dlatego osteopata nie analizuje objawów wyłącznie w miejscu bólu, ale bierze pod uwagę globalne zależności napięciowe.

Więcej o znaczeniu układu powięziowego przeczytasz w artykule dotyczącym powięzi w osteopatii.

Osteopatia wisceralna a autonomiczny układ nerwowy

Narządy wewnętrzne są silnie powiązane z autonomicznym układem nerwowym (ANS), który odpowiada za regulację procesów zachodzących w organizmie.

Układ autonomiczny wpływa między innymi na:

• funkcjonowanie przewodu pokarmowego,
• napięcie narządów,
• procesy trawienne,
• regulację stresu,
• napięcie mięśniowe,
• regenerację organizmu.

Przewlekły stres, przeciążenie organizmu lub zaburzenia regulacji autonomicznej mogą wpływać na funkcjonowanie układu trzewnego oraz napięcia w obrębie jamy brzusznej.

Dlatego w osteopatii wisceralnej bardzo ważne jest całościowe spojrzenie na pacjenta oraz analiza zależności pomiędzy układem nerwowym, trzewnym i biomechanicznym.

Więcej o tych zależnościach przeczytasz w artykule dotyczącym autonomicznego układu nerwowego (ANS) w osteopatii.

Osteopatia wisceralna a biomechanika organizmu

Współczesna osteopatia zakłada, że narządy wewnętrzne mają wpływ na biomechanikę całego ciała. Ograniczenia ruchomości w obrębie układu trzewnego mogą wpływać między innymi na:

• ruchomość kręgosłupa,
• ustawienie miednicy,
• pracę przepony,
• napięcie mięśni,
• wzorce posturalne,
• adaptację organizmu do przeciążeń.

Dlatego osteopata analizuje relacje pomiędzy układem ruchu a narządami wewnętrznymi.

Więcej o zależnościach biomechanicznych przeczytasz również w artykule dotyczącym ortopedii w osteopatii.

Osteopatia wisceralna a myślenie kliniczne

Osteopatia wisceralna wymaga bardzo rozwiniętego myślenia klinicznego. Osteopata musi potrafić analizować organizm nie tylko pod kątem biomechanicznym, ale również funkcjonalnym i medycznym.

Dlatego niezwykle ważna jest wiedza z zakresu:

• anatomii,
• fizjologii,
• embriologii,
• neurologii,
• semiologii medycznej,
• radiologii,
• diagnostyki różnicowej.

Bezpieczna praca osteopatyczna wymaga świadomości przeciwwskazań do terapii oraz umiejętności rozpoznawania sytuacji wymagających dalszej diagnostyki lub konsultacji medycznej.

Więcej o znaczeniu diagnostyki klinicznej przeczytasz w artykułach dotyczących semiologii medycznej w osteopatii oraz radiologii w osteopatii.

Osteopatia wisceralna a przepona

Przepona odgrywa kluczową rolę w osteopatii wisceralnej, ponieważ stanowi centralny element łączący układ oddechowy, trzewny i posturalny.

Wpływa ona między innymi na:

• ruchomość narządów wewnętrznych,
• ciśnienie w jamie brzusznej,
• funkcjonowanie układu limfatycznego,
• biomechanikę kręgosłupa,
• napięcia powięziowe.

Dlatego osteopata bardzo często analizuje jakość pracy przepony oraz jej wpływ na organizm jako całość.

Osteopatia wisceralna a osteopatia uroginekologiczna

Układ trzewny pozostaje również w ścisłym związku z funkcjonowaniem miednicy oraz układu moczowo-płciowego.

Napięcia w obrębie:

• jamy brzusznej,
• przepony,
• więzadeł trzewnych,
• struktur miednicy,

mogą wpływać na biomechanikę dna miednicy oraz funkcjonowanie organizmu kobiety.

Dlatego osteopatia wisceralna stanowi ważny element osteopatii uroginekologicznej.

Więcej o tym obszarze przeczytasz w artykule dotyczącym osteopatii w uroginekologii.

Nauka osteopatii wisceralnej w Akademii Osteopatii

W Akademii Osteopatii osteopatia wisceralna stanowi integralny element wieloletniego programu edukacyjnego.

Słuchacze rozwijają:

• wiedzę anatomiczną i funkcjonalną,
• umiejętności palpacyjne,
• analizę napięć trzewnych,
• rozumienie biomechaniki organizmu,
• myślenie kliniczne,
• umiejętność pracy holistycznej.

Program obejmuje zarówno wiedzę teoretyczną, jak i praktyczne zajęcia kliniczne prowadzone przez doświadczonych osteopatów i wykładowców.

Dzięki temu przyszli osteopaci uczą się świadomej, nowoczesnej i bezpiecznej pracy z pacjentem.

Osteopatia to całościowe spojrzenie na organizm

Osteopatia wisceralna bardzo wyraźnie pokazuje, że organizm człowieka funkcjonuje jako jeden zintegrowany system.

Układ trzewny, powięziowy, nerwowy i mięśniowo-szkieletowy pozostają ze sobą w stałej relacji, dlatego osteopata analizuje organizm globalnie, a nie wyłącznie lokalnie.

To właśnie takie podejście stanowi jeden z fundamentów współczesnej osteopatii.muje m.in. zajęcia z osteopatii wisceralnej.

Osteopatia wisceralna – Akademia Osteopatii

Akademia Osteopatii jest miejscem, w którym kompleksowo przygotowujemy do prowadzenia praktyki osteopatycznej. Dlatego w naszym opartym na światowych wzorcach programie szkolenia nie zabrakło tak niezbędnego przedmiotu jak osteopatia wisceralna. Jeśli jesteś lekarzem, fizjoterapeutą, położną lub położnikiem, zapraszamy do udziału w rekrutacji. Zajęcia z osteopatii wisceralnej prowadzi m.in. Francois Allart, który już od 20 lat kształci kolejne pokolenia specjalistów w najbardziej uznanych szkołach osteopatycznych na świecie. Prowadzi także prywatny gabinet osteopatyczny we Francji.

Terapia osteopatyczna nie obędzie się bez wykorzystania wiedzy z osteopatii wisceralnej. Osteopata bierze bowiem pod uwagę wszelkie połączenia i wzajemne oddziaływania narządów i układów ludzkiego organizmu. Należy też pamiętać, że praca w gabinecie osteopatycznym wymaga uprzedniego nabycia praktycznych umiejętności. Dlatego stworzyliśmy Klinikę Akademii Osteopatii, która umożliwia słuchaczom szkolenia zastosowanie zdobytej wiedzy w praktyce.

Historia osteopatii sięga ponad sto lat wstecz. Jeśli chcesz być jednym z jej kontynuatorów, zapisz się do Akademii Osteopatii na kompleksowe szkolenie. Polecamy również uzupełniające wiedzę kursy, takie jak Fizjoenergetyka czy Zintegrowana Anatomia Palpacyjna.